مداقه‌هایی برون از قاب درباب عکاسی

پیش‌نوشت: آنچه در این وبلاگ خواهد آمد، نوشتارهایی خُرد و حاشیه‌ای درباب عکاسی است که به دور از سیاق‌های نوشته‌های رسمی و قابل‌ارجاع دربارهٔ عکاسی، از نوعی بیانِ شخصی و آزاد برخوردار است. نگارنده با آگاهی بر رابطهٔ دیرین میان «زبان» و «مرگ»، نوشته‌هایش را بر فراز شکست‌های زبان و خاکسترهای مرگ‌ آن، پی‌ریزی خواهد کرد.


عکاسی در لایه‌های نهانی خود، از نوعی رابطهٔ سه‌گانهٔ انضمامی برخوردار است؛رابطه‌مندی با واقعیت، نور و زمان: 

.

 «نا‌/ واقعیتِ» عکاسی؛ در رابطهٔ عکاسی با واقعیت همواره فاصله‌ای ناگذشتنی میان عکس و واقعیت در میان است، چیزی که آن را می‌توان «نا/ واقعیتِ» عکاسی نامید. نوعی از تأویل، معنادهی و نوآفرینی واقعیت و شکل‌هایی از آن که هنوز به قلمروی شناخت و آگاهی ما رخنه نکرده است. 

.

دیدنی‌کردن «نورِ نادیده»؛ عکاسی نوعی کشف و آشکارسازی «ناخودآگاه نوری» (بنیامین، تاریخ کوچک عکاسی) است، آشکارسازی نیمهٔ پنهان نور همانند ناخودآگاه مستتر فرویدی، که برچشم ما نامکشوف است. بدین‌سان عکاسی آشکارسازی «آنچه دیدنمان نمی‌تواند ببیند»، است. 

.

به‌چنگ‌آوری «زمانِ به‌شهود درآمده»؛ پیوند عکاسی با زمان نسبتی متناظر و عمیق دارد. زمان چیست؟ توالی «اکنون» ‌های بی‌وقفه و بی‌گسست، به‌عبارتی بهتر زمان به‌مثابهٔ اکنونی است که مدام در حال تبدیل از «الآن-نه دیگر اکنون» به «الآن-نه هنوز اکنون» است یعنی اکنونی که نتیجهٔ گذشته و آبستن آینده است و به‌شکل سیالی هم برآمدن است و هم سپری‌شدن، گویی میان گذشته و آینده در جابجایی مداوم است. ازاین‌رو زمان درگستره‌ا‌ی بی‌آغاز و بی‌پایان واقع شده است که مدام در حال هستی‌یافتن و نابودگشتن است. اگر این موقعیتِ «درحالِ شدن» را صیرورت بنامیم، پس زمان یعنی صیرورتِ به‌شهود درآمده و عکاسی‌‌‌ همان ثبت و بازنمایی این صیرورت به‌شهود درآمدهٔ زمان است.

.

.

01


  William Eggleston, From Los Alamos series, 1965-74

حسین اسکندری [ ۲۷ مرداد ۱۳۹۳ ]

سپاس بابت این نوشتار عالی و آموزنده.
پاینده باشید.
پاسخ: ممنون از توجه تان


محمد رضا معصومی [ ۲۵ مرداد ۱۳۹۳ ]

متنت را خواندم و برایم آموزنده بود. با جملات و عباراتی مواجه می شدم که سرعت خواندن ام را کم می کرد و وادارم می کرد کمی بیشتر فکر کنم.
سپاس
پاسخ: سپاس از توجه تان


محسن. ب. [ ۲۴ مرداد ۱۳۹۳ ]

خوشحالم که مجالِ مناسبی برای خوانش نوشته‌های تو در دسترس هست.
موفق و سلامت باشی.
پاسخ: ارادتمند محسن عزیز و سپاس از لطف ات


امید امیدواری [ ۲۳ مرداد ۱۳۹۳ ]

این وبلاگ را همیشه باید خواند! مرسی رضا جان که اینجا هم می‌نویسی! پاینده باشی رفیق.
پاسخ: سپاس از لطف ات


:
:
:
:
:
اگر تصویر نمایش داده نشده است و یا خوانا نیست، لطفا بر روی آن کلیک کنید تا عبارت جدیدی نمایش داده شود.